← Tüm yazılar

Proje Planlamasında Gerçekçi Zaman Tahminleri Yapmak

Efor, takvim süresi ve taahhüdü ayırarak; kapsam, geçmiş veriler, varsayımlar ve riskler üzerinden gerçekçi zaman tahminleri oluşturmak.

Bir projede tarih vermek kolaydır. O tarihin hangi kapsam, kapasite ve varsayımlar altında gerçekleşebileceğini açıklamak ise daha fazla çalışma gerektirir.

Geliştirme, implementasyon ve bakım süreçlerinde süre tahmini yaparken yalnızca teknik işi düşünmek yeterli değildir. Müşteri verisinin hazırlanması, erişimlerin açılması, geliştirme teslimatı, test ve kullanıcı kabulü de tamamlanma tarihini etkiler.

Gerçekçi planlama, bu parçaları birbirinden ayırıp sonra aynı takvim içinde değerlendirmekle başlar.

1. Tahminden önce “tamamlandı” tanımını netleştirin

“Banka entegrasyonu tamamlanacak” ifadesi farklı kişiler için farklı anlamlara gelebilir. Teknik ekip bağlantının kurulmasını, finans ekibi kayıtların doğru okunmasını, kullanıcı ise sürecin günlük işlerde kullanılabilir olmasını bekleyebilir.

Tahmin vermeden önce teslim edilecek sonucu tanımlayın. Hangi senaryolar çalışacak? Hangi veriler kontrol edilecek? Sonucu kim kabul edecek?

İşi veri hazırlığı, yapılandırma, test, düzeltme ve kabul gibi anlamlı aşamalara ayırın. Her aşamada beklenen çıktı belli olsun.

Müşteriden gelen geliştirme ihtiyacının analiz edilmesi ve Jira maddesinin hazırlanması da geliştirme teslimatıyla karıştırılmamalıdır. Analiz süresini ekibinizle, geliştirme ve teslim süresini ilgili geliştirme ekibiyle değerlendirin.

2. Efor, takvim süresi ve taahhüdü ayırın

Efor, işi tamamlamak için gereken çalışma miktarıdır. Takvim süresi, bu çalışmanın mevcut koşullarda ne zaman tamamlanabileceğini gösterir. Taahhüt ise bu değerlendirme sonucunda dış paydaşla üzerinde anlaşılan tarihtir.

Örneğin 16 saatlik bir işe günde dört saat ayrılabiliyorsa yalnızca çalışma açısından dört iş günü gerekir. Ancak müşteri verisi hazır değilse işe başlanamayabilir. Kullanıcı kabulü başka bir tarihe planlanmışsa teslimat daha sonra kapanabilir.

Beklemeleri ve paralel yürütülebilecek işleri ayrıca gösterin. Her süreyi arka arkaya toplamak da bütün işlerin aynı anda yapılabileceğini varsaymak da yanıltıcı olabilir.

3. Geçmiş verileri nedenleriyle birlikte kullanın

Benzer bir işin daha önce kaç gün sürdüğü iyi bir başlangıç noktasıdır. Fakat tek başına yeterli değildir.

Geçmiş işte veri hazır mıydı? Erişim sorunu yaşandı mı? Kapsam değişti mi? Test kaç kez tekrarlandı? Sürenin ne kadarı çalışmayla, ne kadarı beklemeyle geçti?

Bu ayrım yapılmazsa geçmişteki gecikmeyi yeni projeye gereksiz yere taşıyabilir veya aynı riskleri tekrar gözden kaçırabilirsiniz.

Tahmini işi yapacak kişiyle birlikte oluşturun. Dış teslimatlara bağlı aşamalarda ilgili ekibin değerlendirmesini de alın. Veri yetersizse bunu açıkça belirtin ve ilk tahmini kesinleşmiş bilgi gibi sunmayın.

4. Süre aralığını varsayımlarıyla açıklayın

“Beş–sekiz iş günü” demek, tek tarih vermekten daha açıklayıcı olabilir. Ancak bu aralığın neden oluştuğunu da anlatmak gerekir.

Beş günlük senaryo veri ve erişimlerin hazır olmasına dayanıyor olabilir. Daha uzun senaryo ise test sırasında veri düzeltmesi veya dış ekipten ek teslimat gerektirebilir.

İyimser, en olası ve kötümser süreleri değerlendirmek bu farkları konuşmaya yardımcı olur. Önemli olan yalnızca bir ortalama hesaplamak değil, süreyi büyüten koşulları anlamaktır. APM’nin tahmin yaklaşımı

Varsayımları kısa bir kayıtla paylaşın: Kapsam, beklenen veri, dış teslimat, kabul koşulu ve tahminin yeniden değerlendirileceği nokta.

5. Tamponu somut risklere bağlayın

Her işe aynı yüzdeyi eklemek güvenilir bir plan oluşturmaz. Önce işlerin sırasını ve bitiş tarihini belirleyen bağımlılık zincirini, yani kritik yolu görünür kılın.

Ardından testin tekrarlanması, veri düzeltmesi veya dış teslimatın gecikmesi gibi olayların takvime etkisini değerlendirin. Her gecikme projenin bitişini aynı ölçüde etkilemez.

Planlanmış test ve düzeltme süresiyle belirsizlik için ayrılan tamponu da birbirine karıştırmayın. Aynı riski iki kez süreye eklememeye dikkat edin. Bütünleşik takvim ve takvim risk analizi bu değerlendirmeyi destekler. GAO’nun planlama rehberi

6. Tahmini güncellerken ilk planı kaybetmeyin

Yeni bilgi geldiğinde tamamlanma öngörüsü değişebilir. İlk planı silmek yerine ilk hedefi, güncel tahmini ve değişikliğin nedenini birlikte gösterin.

İş sonunda da çalışma, bekleme, yeniden işleme ve kapsam değişikliğini ayrı değerlendirin. Böylece sapma, yalnızca açıklanması gereken bir gecikme olmaktan çıkar; bir sonraki planın verisine dönüşür.

Gerçekçi tahminin değeri kusursuz isabetten önce, karar vermeyi sağlayacak kadar açık ve gerekçeli olmasındadır.

Sık sorulan sorular

Efor, takvim süresi ve taahhüt arasındaki fark nedir?

Efor, işi tamamlamak için gereken çalışma miktarıdır. Takvim süresi, bu çalışmanın mevcut koşullarda ne zaman bitebileceğini gösterir. Taahhüt ise dış paydaşla anlaşılan tarihtir. Günde dört saat ayrılabilen 16 saatlik bir iş dört iş günü sürer; ancak veri hazır değilse ya da kabul ileri bir tarihe planlanmışsa teslim daha geç olur.

Tek tarih yerine süre aralığı vermek neden daha iyidir?

Tek tarih yerine “beş–sekiz iş günü” gibi bir aralık vermek, belirsizliği gizlemeden gösterir. Aralığın hangi varsayımlara dayandığı da açıklanmalıdır. Örneğin kısa senaryo veri ve erişimin hazır olmasına, uzun senaryo ise veri düzeltmesine veya dış teslimata bağlı olabilir.

Proje planına tampon nasıl eklenmeli?

Her işe aynı yüzdeyi eklemek yerine önce kritik yolu görünür kılın. Ardından test tekrarı, veri düzeltmesi veya dış teslimat gecikmesi gibi somut risklerin takvime etkisini değerlendirin. Planlanmış test ve düzeltme süresini belirsizlik tamponuyla karıştırmayın ve aynı riski iki kez eklemeyin.